14 lutego 2024

WIELKI POST DROGĄ ODNOWY I OSOBISTEGO NAWRÓCENIA

                              

 

 

 

W naszych sercach  jeszcze brzmi wspomnienie melodi kolęd, a już od Środy Popielcowej rozbrzmiały pieśni pokutne i rozpoczyna się czterdziestodniowy Wielki Post. To czas przygotowania na obchody najważniejszej uroczystości dla chrześcijan - Zmartwychwstania Pańskiego, ale także  to czas, byśmy łącząc się z Jezusem w Jego męce i ukrzyżowaniu, ruszyli drogą odnowy i osobistego nawrócenia zanurzając się w Jego miłosierdziu. Papież Franciszek powiedział, że: Miłosierdzie Boże zmienia serce człowieka i pozwala mu doświadczyć wiernej miłości, sprawiając, że i on staje się zdolny do miłosierdzia.

W Kościele  na czas wielkopostnej drogi, zmienia się oprawa liturgiczna: nie śpiewa się Alleluja i hymnu Chwała na wysokości Bogu, a kapłani ubierają szaty koloru fioletowego, który symbolizuje zadumę i żałobę, skruchę i pokorę, umartwienie, nastrój oczekiwania wypełniony modlitwą. 

Pochylając w Środę Popielcową głowę do posypania popiołem słyszymy słowa kapłana:  Prochem jesteś i w proch się obrócisz albo Nawracajcie się i wierzcie w EwangelięPopiół jest z jednej strony symbolem przemijalności ludzkiego życia, ale również symbolem oczyszczeniaktóre powinno dokonać się w Wielkim Poście. Słowa: Nawracajcie się….. mają być dla nas znakiem nadziei, ponieważ Ewangelia to Dobra Nowina o zwycięskim przejściu Chrystusa przez śmierć do życia, o tym, że On ma moc odrodzić nas nawet z garstki popiołu. Nasza wielkopostna droga osobistego nawrócenia  ma stać się czasem  aktywnego trwania przy Jezusie, który umierając na drzewie krzyża, osobiście mierzy się z ludzką niedoskonałością, ponosząc konsekwencje naszych grzechów. 

Współczesna codzienność i wciąż narastające tempo życia, sprawiają, że coraz częściej narażamy się na doświadczenie braku w naszym życiu obecności Boga, dla którego nie znajdujemy czasu, utwierdzając się w pogrążającym nas dążeniu do samozbawienia, które jest sypkie i nietrwałe, jak ten popiół na naszych głowach. A przecież tylko Bóg daje prawdziwe zbawienie. Dlatego gdy uwolnimy się od bezsensownych ludzkich dążeń, żądz i ograniczeń, a przyjmiemy wolność jaką Bóg nas obdarzył, to doświadczymy, że ta wolność jest  żywą wodą na naszej pustynnej drodze, drogowskazem i miłością, która wszelkie ludzkie pustynie potrafi uczynić urodzajnymi.

Wielki Post, nie jest jedynie zachęceniem do wstrzemięźliwości pokarmowej, ale przede wszystkim jest mobilizacją do konfrontacji z własnym grzechem i słabościami, do zrewidowania swoich priorytetów, rozpoczęcia wewnętrznej przemiany i podjęcia jałmużny, która w języku greckim oznacza właśnie miłosierdzie.

Wszystkie trzy praktyki naszej drogi odnowy, jakimi są post, modlitwa i jałmużna, mają prowadzić nas do doświadczenia wolności, przy czym post uczy nas wolności, w kontekście siebie samego, modlitwa, w kontekście Boga, a jałmużna w kontekście drugiego człowieka.

Rozpoczynając naszą drogę odnowy, pamiętajmy o uczestniczeniu w Gorzkich Żalach i Drodze Krzyżowej - nabożeństwach, które są Bożymi Kamieniami Milowymi  na szlaku do osiągnięcia prawdziwej, głębokiej duchowej jedności z Jezusem i osiągnięcia umiejętności właściwego współpracowania z Bożą łaską. Pamiętajmy o spowiedzi świętej i wielkopostnych rekolekcjach, a wówczas radość płynąca z poranka Zmartwychwstania  będzie w naszym sercu i w rodzinie.  

 

 

 

Ks. Proboszcz Mirosław Paracki

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
107 0.043083190917969