6 września 2022

KONSEKRACJA NASZEGO KOŚCIOŁA

          

                                                                  KONSEKRACJA KOŚCIOŁA

                                                           pw. św. Stanisława Kostki w Gdańsku

                                  pod przewodnictwem Abp. Tadeusza Wojdy Metropolity Gdańskiego

                                        odbędzie się w niedzielę 18 września 2022 r. o godz. 12.00.

 I. Co to jest konsekracja?

Uroczystość poświęcenia kościoła, zwana dawniej również konsekracją, jest wyjątkowym wydarzeniem w parafii i odbywa się zasadniczo tylko raz w historii danego kościoła, chyba że świątynia została zbezczeszczona (tak jak to działo się podczas II wojny światowej i później, gdy miejsca modlitwy zamieniano na magazyny broni czy zboża). W takich przypadkach dokonuje się rekonsekracji. Czym jest akt poświęcenia? Miejscowa wspólnota, pod przewodnictwem biskupa, oddaje Bogu i Kościołowi powszechnemu budynek kościoła, dostosowany do kultu katolickiego. Fundamentem celebracji jest wiara wspólnoty gromadzącej się w tym miejscu. To ona skłoniła ich już wcześniej do podjęcia ofiar i wyrzeczeń związanych z budową. Teraz, zgromadzeni razem, pod przewodnictwem biskupa, wieńczą cały ten wysiłek oddając go uroczyście Panu Bogu. W obrzędach liturgicznych czytamy: Konsekracja, czyli uroczyste poświęcenie kościoła i ołtarza, zalicza się do najważniejszych aktów liturgicznych. Miejsce bowiem, gdzie gromadzi się wspólnota chrześcijańska, aby słuchać Słowa Bożego, zanosić modlitwy błagalne, wielbić Boga, a przede wszystkim sprawować sakramenty i gdzie przechowuje się Najświętszy Sakrament Eucharystii, jest szczególnym obrazem Kościoła, Świątyni Boga, zbudowanej z żywych kamieni.

Doceniając  wielkość dnia, w którym odbędzie się konsekracja, zechciejmy uczestniczyć w niej jak najliczniej i najowocniej, byśmy mogli duchowo korzystać z tego miejsca – my, jak również przyszłe pokolenia, które kiedyś nas w tej świątyni zastąpią.

 II. Wyposażenie kościoła

Budynek kościoła musi być odpowiednio przygotowany, aby mógł służyć do kultu Bożego. Szczegółowe wymogi określa prawo kościelne i tradycja. Wyróżniają się pośród nich dwa.

  1. Jest to miejsce gromadzenia się wspólnoty wierzących dlatego wymagane jest  stworzenie odpowiednich warunków dla nich. Stąd dach nad głową, ławki do siedzenia, bezpieczne wejścia, odpowiednie nagłośnienie, wentylacja, ogrzewanie, ewentualnie klimatyzacja i wszelkie inne potrzebne wyposażenie.
  2. W tym miejscu wierni spotkają się z żywym Bogiem. To zaś dokonuje się  przede wszystkim w czasie liturgii. Dlatego to właśnie liturgia dyktuje co powinno znajdować się w kościele: 

a)   Ołtarz, na którym dokonuje się Najświętsza Ofiara. Z niej wszyscy czerpiemy łaskę zbawienia. Symbolizuje on Chrystusa, który jest fundamentem wspólnoty Kościoła. Musi więc być stabilny, najlepiej kamienny, a przynajmniej kamienna musi być mensa.                                                                                                                                                                                           

b) Tabernakulum, w którym przechowuje Najświętszy Sakrament.                                                                                             

c) Kredencja – stolik, na którym przygotowuje się naczynia i księgi do sprawowania Najświętszej Ofiary                               

d)  Przy ołtarzu krzyż z wizerunkiem Chrystusa ukrzyżowanego.                                                                                               

e)  Świece, które wskazują na ofiarę Chrystusa. Dają światło, bo spalają się, wyniszczają. Podobnie Chrystus przyniósł nam światło zbawienia poprzez swoje wyniszczenie na krzyżu.                                                                                                           

f)   Ambona, z której czyta się i głosi słowo Boże.                                                                                                                     

g)  Miejsce przewodniczenia, czyli miejsce na którym siada celebrans.                                                                                     

h)  Konfesjonał, gdzie wierni mogą odzyskać jedność z Bogiem i z Kościołem oraz otrzymać dar przebaczenia i pokoju.       

i)   Chrzcielnica to źródło, w którym rodzimy się do życia Bożego.                                                                                           

j)     Kropielnica – naczynie z wodą święconą.                                                                                                                             

k)  Zacheuszki – krzyże na ścianie, które biskup namaszcza olejem krzyżma świętego w dniu konsekracji (ich liczba nawiązuje do 4 Ewangelistów lub do 12 Apostołów).

 III.  LITURGIA

 1.    OBRZĘDY WSTĘPNE

Liturgii poświęcenia kościoła przewodniczy biskup diecezjalny. Na jego ręce delegaci parafii składają klucze do świątyni. Następuje pokropienie kościoła i wiernych: biskup błogosławi wodę i skrapia nią lud na pamiątkę chrztu oraz ściany kościoła i ołtarza, co przypomina nam, że Pan wyprowadza wodę ze skały ołtarza, byśmy mogli czerpać w obfitości z Jego miłosierdzia. Po tym obrzędzie śpiewa się hymn: „Chwała na wysokości Bogu”, a po nim zostaje odmówiona kolekta, która kończy obrzędy wstępne.

 2.    LITURGIA SŁOWA

Na początku biskup wręcza Lekcjonarz mszalny lektorowi, który udaje się do ambony uroczyście niosąc księgę. Następuje proklamacja słowa Bożego według stałego porządku. Po wyznaniu wiary (nie ma modlitwy powszechnej) odśpiewywana jest Litania do Wszystkich Świętych, stanowiąca wprowadzenie do obrzędów poświęcenia. 

  • ODCZYTANIE I PODPISANIE DEKRETU

Kapłan odczytuje dekret konsekracji, który podpisuje biskup diecezjalny i upoważnione osoby.

  • MODLITWA POŚWIĘCENIA

Biskup wypowie modlitwę konsekracyjną, przez którą ta budowla zostanie oddana Bogu, na Jego chwałę. Usłyszymy w niej, że widzialny gmach jest znakiem niewidzialnej świątyni, którą jesteśmy my – żywe kamienie Kościoła świętego – tworzący mistyczne Ciało Chrystusa, którego On jest Głową. Arcybiskup w modlitwie konsekracyjnej prosi Boga, aby zechciał wejrzeć nie tylko na budynek ale także na ludzi, bo poprzez widzialne namaszczenie ołtarza i ścian zostaje namaszczony lud kapłański, święte zgromadzenie, którego istnienie nadaje sens wznoszeniu świątyń. Jest to najważniejszy moment całej Liturgii konsekracji. Modlitwa ta wyraża zamiar poświęcenia kościoła Panu na stałe i uprasza Jego błogosławieństwo.

  • NAMASZCZENIE OŁTARZA I ŚCIAN KOŚCIOŁA

Najważniejszym miejscem w świątyni jest ołtarz. Wykonany z kamienia, oznacza Chrystusa, który jest kamieniem węgielnym swojego Kościoła. Arcybiskup namaści ołtarz olejem krzyżma świętego. Olej ten jest znakiem Ducha Świętego, który sprawia, że sakramenty dokonują tego, co oznaczają. Przez namaszczenie krzyżmem ołtarz stanie się symbolem Chrystusa, który przed wszystkimi został Namaszczony i ustanowiony przez Ojca Najwyższym Kapłanem, który na ołtarzu swego Ciała złożył w ofierze życie za zbawienie wszystkich. Namaszczając ołtarz krzyżmem świętym, Arcybiskup uczyni pięć krzyży (symbol pięciu ran Jezusa) na rogach i na środku ołtarza, a potem rozprowadzi święty olej po całej mensie ołtarza. Następnie Arcybiskup namaszcza ściany kościoła w czterech miejscach, które symbolizują tzw. Zacheuszki. Gest ten przypomina, że Ewangelia, spisana przez czterech ewangelistów, ma być głoszona aż po krańce ziemi, na cztery strony świata.

  • OKADZENIE OŁATARZA I ŚCIAN

Po namaszczeniu okadza się ołtarz, Arcybiskupa, ściany kościoła i lud wierny. Wznoszący się ku górze dym kadzidła oznacza nasze modlitwy, które w tym świętym miejscu zanosimy do nieba, i które są miłe Bogu, jak zapach spalonych wonności. Okadzenie wnętrza kościoła wskazuje, że przez poświęcenie stał się on domem modlitwy, a okadzenie wiernych wskazuje, że lud Boży jest świątynią żywą, w której każdy wierny jest duchowym ołtarzem.

  • NAKRYCIE OŁTARZA OBRUSEM

Po okadzeniu wyciera się ołtarz nowymi ręcznikami tak, aby dokładnie zetrzeć święte krzyżmo (po liturgii ręczniki się pali). Ołtarz nakrywa się nowym obrusem, dekoruje kwiatami, stawia się na nim świece, jako stół Uczty Ofiarnej odpowiednio się przygotowuje i uroczyście przyozdabia. Oznacza to wyraźnie, że ołtarz jest stołem Pana, do którego wszyscy wierni przychodzą z radością, by posilić się Bożym pokarmem, czyli Ciałem i Krwią Chrystusa.

  • OBRZĘDY OŚWIETLENIA OŁTARZA

Do tak przygotowanej świątyni wnosi się zapaloną świecę, którą Arcybiskup podając kapłanowi, mówi: Niech w Kościele jaśnieje światło Chrystusa, aby wszystkie ludy osiągnęły poznanie prawdy. Zostają zapalone świece ołtarzowe, zacheuszki (świece umieszczone w miejscach namaszczenia ścian) oraz pozostałe świece i światła. Oświetlenie ołtarza, po którym następuje oświetlenie kościoła, przypomina, że Chrystus jest Światłem na oświecenie pogan (Łk 2, 32), którego blaskiem jaśnieje Kościół, a dzięki niemu także cała rodzina ludzka.

 3.    LITURGIA EUCHARYSTYCZNA

Arcybiskup podchodzi do ołtarza i całuje go, wyrażając cześć i szacunek oraz wiarę w tajemnice sprawowane na świętym stole. Liturgia Eucharystyczna rozpocznie się od procesji, podczas której wraz z darami ofiarnymi zostaną złożone: nasza miłość i ofiara tych wszystkich ludzi, którzy wspierali duchowo i materialnie budowę poświęconego kościoła. Zwieńczeniem całej uroczystości będzie uroczyste Te Deum (Ciebie, Boga, wysławiamy), które odśpiewamy jako dziękczynienie za dzieło budowy kościoła i za dzień jego konsekracji.

 4.    OBRZĘDY ZAKOŃCZENIA

Ogłoszenia parafialne, podziękowania i błogosławieństwo Arcybiskupa.

 Pamiętajmy, że Dom Boży jest miejscem świętym, któremu należy się szacunek wyrażony odpowiednim strojem i zachowaniem. Wchodząc do kościoła, bądźmy zawsze świadomi, że wkraczamy w strefę świętą, gdzie ziemia spotyka się z niebem, czyli skończoność z nieskończonością i tylko od nas samych zależy jakie będą dla nas owoce tego spotkania. Takim niezwykłym spotkaniem będzie też konsekracja naszego kościoła, przeżyjmy całą wspólnotą tę wielką i historyczną dla parafii chwilę, na którą serdecznie wszystkich zapraszam.

   Ks. proboszcz Mirosław Paracki                                                                                                                                            

 

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
107 0.076395034790039